Het zou vanzelfsprekend moeten zijn om hulp te vragen wanneer we er zelf niet uit komen. Soms aarzelen we echter om dat te doen. Psychosociale begeleiding is dan een laagdrempelige mogelijkheid;
u heeft geen verwijzing nodig.

Het gaat in de psychosociale begeleiding om de cliënt zelf. Bereidheid om te kijken naar de rollen die we vervullen en hoe die onze beleving en onze hele persoonlijkheid kleuren, is essentieel. In alles wat we meemaken, blijkt de manier waarop we ermee omgaan cruciaal.
Bewustwording daarvan leidt vanzelf naar nieuwe mogelijkheden om het, waar nodig, anders te doen.

En er is een nog diepere laag in ons: het Zelf. Het Zelf is datgene dat onder de zichtbare buitenkant (dat wat wij "ik" noemen en onze naam draagt) ligt. Het Zelf is onze diepste - maar ook onze hoogste - vaak onbewuste kern. Wanneer we dít Zelf laten spreken, zijn we in contact met ons innerlijk weten.

Dan wordt duidelijk wat echt bij iemand past en wat niet. Durft men naar die innerlijke stem te luisteren, dan wordt het leven als vloeiender en zinrijker ervaren.

De naam verwijst naar deze verschillende niveaus van zelfbeleving. In de begeleiding richt ik mij op beide niveaus.